Auw!

Geen baan waar je zo met hoge verwachtingen in kan stappen als je ‘job’ als vader of moeder. Maar vroeg of laat lopen we allemaal aan tegen de realiteit van niet uitgekomen verwachtingen of mislukkingen. Het is een ‘package deal’, dat ouderschap: intense vreugde, maar ook pijn die diep kan gaan.

blank

Laatst liep ik in het bos, een heerlijke herfstwandeling, genieten! Totdat… auw! Een klein vervelend steentje in mijn schoen. Ik probeer het te negeren, het te verplaatsen, zodat ik er geen last van heb, maar het blijft pijn doen. Dan blijf ik resoluut staan. Er zit maar één ding op: mijn schoen moet uit om dat steentje kwijt te raken.

 

Wat kan zo’n stom klein steentje je dwars zitten. Stenen zijn ook niet bedoeld om met je mee te dragen, niet in je schoen en niet op een andere manier. Toch is dat soms precies wat we doen: stenen uit het verleden met ons meedragen. We hebben er last van, willen ze eigenlijk kwijt maar weten soms niet hoe.

 

Stenen van mislukkingen, niet uitgekomen dromen, falen, fouten die we gemaakt hebben. We hebben ze allemaal, want allemaal maken we fouten en mislukken we. Regelmatig komen dromen of verwachtingen niet uit en falen we. 

 

Helemaal in het ouderschap, er is misschien wel geen ‘baan’ waar je zo met hoge verwachtingen in kan stappen als je ‘job’ als vader of moeder. Jij wilt het beste voor je kind, jij gaat het anders doen, jij begrijpt wat je kind nodig heeft. Totdat je kind opgroeit en je aanloopt tegen de realiteit dat ondanks al je goede wil en bedoelingen, je fouten maakt. Je je kind misschien wel pijn doet of het niet geeft wat het nodig heeft. Auw.

 

Wat doe jij met je steen of je steentje? Draag je het met je mee, probeer je het te negeren of te ontkennen? Hoeveel energie kost dat, en hoeveel pijn doet het? Wil je er echt mee door blijven lopen? Of weet je niet waar je ermee naar toe moet?

 

Durf eens onder ogen te zien dat je zo’n rotsteentje bij je draagt. Het maakt je tenslotte mens, al die fouten en mislukkingen horen bij het mens-zijn als vallende bladeren bij de herfst. De vraag is, wat doe je ermee? Laat je het zitten waar het zit of haal je het eruit en erken je dat je er last van hebt? Niet alleen naar jezelf maar ook naar de mensen die je tekort hebt gedaan, misschien je kinderen of je partner. 

 

Ga je dan niet veel lekkerder door het leven? Op een goed zittende schoen, zonder steentjes die daar niet thuishoren.

Over onze retraite 'Ouders Onderweg'

blank

Wat zijn we soms aan het rennen. Er is altijd zoveel dat gebeuren moet in je gezin, je zou jezelf zo voorbij lopen en op de automatische piloot maar doorgaan. Soms moet je er even uitstappen, een stapje terug doen en nadenken over vragen als:

  • Waar staan we met ons gezin?
  • Wat willen we eigenlijk?
  • Wie zijn wij, als ouders?
  • Wat hebben onze kinderen nodig?

De basis onder wat je doet als ouders is hoe je gevormd bent in je eigen gezin van herkomst. Daaruit kun je waardevolle dingen meenemen, maar soms moet je dingen juist loslaten omdat ze anders tot ballast worden.

 

Misschien had je verwachtingen die niet uit blijken te komen, worstel je met je eigen onzekerheid of angst, of zit je met je partner niet op één lijn. Stap er eens uit, en neem samen tijd om onder ogen te zien wat er is, zodat je daarna weer geïnspireerd verder kunt, met een duidelijk focus voor ogen.

 

Klooster retraite Zee

Onze locatie 'Klooster Heiloo' is 8 km van zee

Leuke blogs voor Ouders Onderweg

Gesa is naast retraiteleidster ook schrijfster. Ze schrijft regelmatig blogs  speciaal voor Ouders Onderweg. Vind je het leuk om deze te ontvangen, vul dan hier je naam en e-mailadres in. 

[contact-form-7 404 "Niet gevonden"]
Marco en Gesa van Delft retraites

Wie zijn wij?

Wij zijn Marco en Gesa van Delft, in 1994 getrouwd, en ouders van drie zoons (1996, 2000 en 2005) en een dochter (1998).

 

Halverwege de twintig waren we. En… papa en mama! Geen idee waar we aan begonnen waren, maar wel ontzettend leuk. In de afgelopen bijna kwart eeuw hebben wel elkaar vaak (lichtelijk) radeloos aangekeken, wakker gelegen en moeten slikken. Een diploma voor het ouderschap kun je nergens halen, dus je moet het maar leren in de praktijk, en dat vonden we nog best een klus… Gelukkig waren er ook momenten dat we genietend en vol trots naar die kinderen van ons konden kijken.

 

Inmiddels zijn onze kinderen bijna allemaal volwassen. Maar het is als de dag van gisteren, de hectiek van het gezinsleven: clubjes, partijtjes, ruzies tussen de kinderen, racen van voetbal naar balletles en naar huis voor het eten… Het was jongleren en ook heel regelmatig een bal laten vallen (of twee…)!

Als ouders ben je altijd onderweg, maar soms raakten wij zelf het zicht kwijt op waar we precies heen gingen. Gaandeweg leerden we naar onszelf te kijken, en leerden we door onze kinderen een nieuw stuk van onszelf kennen.

 

Het hielp ons om af en toe als een helikopter boven ons gezin (en onszelf!) te hangen en daarom nodigen we jullie als ouders uit voor zo’n pitstop. Even tijd nemen om te kijken of je de dingen nog wel doet zoals je graag wilt. Dan kun je daarna weer verder, onderweg in de richting die jij wilt.

 

We werken allebei in de zorg, hebben daardoor altijd veel met mensen gewerkt en genieten ervan om, met de mensen die we onderweg tegenkomen, samen op te lopen.

Vanuit een verlangen meer te leren over relaties, families, de bijzondere wisselwerking tussen ouder en kind deed Gesa van 2014 tot 2016 een opleiding Contextuele Hulpverlening.

 

Mail mij wanneer er een plek vrijkomt! Wanneer er een plekje vrij komt voor deze retraite, sturen we jou een mail. We delen uiteraard je e-mailadres niet met andere partijen.

Je kunt met een gerust hart boeken

Wij begrijpen dat het spannend is om in deze tijd van Corona een retraite te boeken. Daarom hebben wij een Corona uitzondering in onze annuleringsvoorwaarden gemaakt.

 

Wanneer je onverhoopt moet annuleren, vanwege Corona/quarantaine dan krijg je van ons het geld terug. Zo kun je met een gerust hart boeken.

Dus boek, juist nu, lekker een paar dagen voor jezelf!