Selectief geheugen

Wat waren ze toen nog schattig… 

En nu? Wat zijn je kinderen nu? Misschien niet meer schattig, maar wel… Stoer? Gezellig? Uniek? Beetje dwars soms..? Maar wel met een heel eigen gevoel voor richting?

Een druilerige zaterdag in januari. Een zolder die nodig moet worden opgeruimd. Eén plus één is twee: dit is een uitgelezen kans om spijkers met koppen te slaan.

Ongelofelijk wat je dan allemaal tegenkomt: van opblaaskrokodillen tot schaatsen in maten die niemand meer past, van kerstversiering tot kleuterwerkjes, van oude agenda’s tot …fotoboeken! Hier doet zich een ernstige stagnatie van het opruimproces voor. Terwijl mijn man efficiënt doorwerkt en zich niet laat afleiden van de Klus, kan ik niet anders dan éven neuzen in die fotoboeken… Eventjes maar. Maar op het moment dat ik dat doe, betreed ik een andere wereld. Een wereld waarin onze kinderen nog klein en schattig zijn. Een wereld van wiegjes en slapende kindjes, van vrolijke peuters en eigenwijze kleuters. Van bijzondere schoolmomenten en kampeervakanties in onze ouwe AlpenKreuzer. Nostalgie, nostalgie…   

Alles wat ik zie op de foto’s ademt een tijd die er niet meer is. Met een gevoel van heimwee bekijk ik foto’s van Sinterklaasfeesten: uitbundige kleuters met stralende ogen en rode wangen van de spanning. En van zonnige taferelen aan een strandje: smeltende ijsjes op bruine kindergezichtjes. Van kastanjes zoeken in het bos en van…

Pats! Daar gaat mijn zeepbel als mijn man over mijn schouder meekijkt en vraagt: ‘Weet je nog toen de oudste ziek werd en alles onderspuugde tijdens die vakantie in Drenthe? Of dat we niet meer wisten hoe we warm moesten worden toen het maar blééf regenen tijdens die kampeervakantie? Dat we uit armoede maar in de MacDonalds gingen zitten..?’ Van die momenten zijn duidelijk minder foto’s gemaakt. Maar ik weet het nog. En ook dat de kinderen het spuugzat waren toen. Niet alleen de kinderen trouwens… Wat een gedoe zeg, met slaapjes en luiers in een klamme vouwwagen.

 

Ik zou bijna vergeten hoe moe ik in die tijd kon zijn. Hoe vermoeiend vakanties konden zijn, hoe zonnig en leuk ook, je was wel altijd bézig. Op deze regenachtige middag op zolder bekijk ik het verleden door een grote roze bril en is mijn geheugen ernstig selectief.

 

Hoe zou ik terugkijken op deze tijd over, pak ‘m beet, tien jaar? Goeie vraag. Wat zou ik onthouden hebben, en wat zou mijn selectieve geheugen aan het vergeten zijn? Hoe ziet mijn wereld van nu er uit door een grote roze bril..? Kortom, wat maakt deze tijd speciaal, het genieten waard? 

 

Ik klap de fotoboeken dicht en kijk om me heen. Ik stap bewust weer in de wereld van nu, die bepaald niet klein en schattig meer is, maar wel gezellig, vol reuring, met (bijna) volwassen kinderen die zich ontwikkelen en nieuwe dingen doen. Met uitstapjes en gesprekken op gelijkwaardig niveau. Van bakkies doen en doorbomen. Dat zal ik terugzien in de foto’s, over tien jaar. En de vervelende discussies, mopperende pubers, gesloten tieners, ééuwig aan de hand gekleefde telefoons…. die vergeten we gewoon. Leve het selectieve geheugen!!

Over onze retraite 'Ouders Onderweg'

Wat zijn we soms aan het rennen. Er is altijd zoveel dat gebeuren moet in je gezin, je zou jezelf zo voorbij lopen en op de automatische piloot maar doorgaan. Soms moet je er even uitstappen, een stapje terug doen en nadenken over vragen als:

  • Waar staan we met ons gezin?
  • Wat willen we eigenlijk?
  • Wie zijn wij, als ouders?
  • Wat hebben onze kinderen nodig?

De basis onder wat je doet als ouders is hoe je gevormd bent in je eigen gezin van herkomst. Daaruit kun je waardevolle dingen meenemen, maar soms moet je dingen juist loslaten omdat ze anders tot ballast worden.

 

Misschien had je verwachtingen die niet uit blijken te komen, worstel je met je eigen onzekerheid of angst, of zit je met je partner niet op één lijn. Stap er eens uit, en neem samen tijd om onder ogen te zien wat er is, zodat je daarna weer geïnspireerd verder kunt, met een duidelijk focus voor ogen.

 

Klooster retraite Zee

Onze locatie 'Klooster Heiloo' is 8 km van zee

Leuke blogs voor Ouders Onderweg

Gesa is naast retraiteleidster ook schrijfster. Ze schrijft regelmatig blogs  speciaal voor Ouders Onderweg. Vind je het leuk om deze te ontvangen, vul dan hier je naam en e-mailadres in. 

[contact-form-7 404 "Niet gevonden"]
Marco en Gesa van Delft retraites

Wie zijn wij?

Wij zijn Marco en Gesa van Delft, in 1994 getrouwd, en ouders van drie zoons (1996, 2000 en 2005) en een dochter (1998).

 

Halverwege de twintig waren we. En… papa en mama! Geen idee waar we aan begonnen waren, maar wel ontzettend leuk. In de afgelopen bijna kwart eeuw hebben wel elkaar vaak (lichtelijk) radeloos aangekeken, wakker gelegen en moeten slikken. Een diploma voor het ouderschap kun je nergens halen, dus je moet het maar leren in de praktijk, en dat vonden we nog best een klus… Gelukkig waren er ook momenten dat we genietend en vol trots naar die kinderen van ons konden kijken.

 

Inmiddels zijn onze kinderen bijna allemaal volwassen. Maar het is als de dag van gisteren, de hectiek van het gezinsleven: clubjes, partijtjes, ruzies tussen de kinderen, racen van voetbal naar balletles en naar huis voor het eten… Het was jongleren en ook heel regelmatig een bal laten vallen (of twee…)!

Als ouders ben je altijd onderweg, maar soms raakten wij zelf het zicht kwijt op waar we precies heen gingen. Gaandeweg leerden we naar onszelf te kijken, en leerden we door onze kinderen een nieuw stuk van onszelf kennen.

 

Het hielp ons om af en toe als een helikopter boven ons gezin (en onszelf!) te hangen en daarom nodigen we jullie als ouders uit voor zo’n pitstop. Even tijd nemen om te kijken of je de dingen nog wel doet zoals je graag wilt. Dan kun je daarna weer verder, onderweg in de richting die jij wilt.

 

We werken allebei in de zorg, hebben daardoor altijd veel met mensen gewerkt en genieten ervan om, met de mensen die we onderweg tegenkomen, samen op te lopen.

Vanuit een verlangen meer te leren over relaties, families, de bijzondere wisselwerking tussen ouder en kind deed Gesa van 2014 tot 2016 een opleiding Contextuele Hulpverlening.

 

Mail mij wanneer er een plek vrijkomt! Wanneer er een plekje vrij komt voor deze retraite, sturen we jou een mail. We delen uiteraard je e-mailadres niet met andere partijen.

Je kunt met een gerust hart boeken

Wij begrijpen dat het spannend is om in deze tijd van Corona een retraite te boeken. Daarom hebben wij onze annuleringsvoorwaarden aangepast zodat je met een gerust hart kunt boeken:

 

Wanneer je een annuleringsverzekering hebt en je moet onverhoopt annuleren, dan krijg je in de meeste gevallen het geld terug van de annuleringsverzekering.

Maar heb je een annuleringsverzekering en krijg je (om welke reden dan ook) het geld niet uitgekeerd, dan krijg je van ons het geld terug. Zo loop je dus geen enkel risico.

Lees hier meer

 

Dus boek, juist nu, lekker een paar dagen voor jezelf!