Soms loopt het leven anders

Het leven loopt soms andersDe afgelopen maanden waren een rollercoaster. Ik merk dat ik vastloop in mijn emoties. Ik heb tijd voor mijzelf nodig. Tijd voor bezinning. Daarom ben ik even weg van thuis. Om zo ruimte een aandacht te geven aan dat wat er bij mij van binnen speelt, te kunnen luisteren naar dat wat gehoord wil worden. Daarom heb ik een paar heerlijke dagen voor mezelf geboekt.

 

Het was de afgelopen tijd veel: mijn man werd ziek, waardoor we (opnieuw) werden geconfronteerd met de kwetsbaarheid van het leven, een daaropvolgende operatie. Kinderen die daardoor uit balans zijn en (extra) aandacht vragen, zodat in hun behoefte aan veiligheid en geborgenheid voorzien wordt. Een zoon die eindexamen doet. Werk dat gewoon doorgaat. En of dat al niet genoeg uitdagingen met zich meebrengt, komt onze verhuizing met al het daarbij horende klussen er ook aan.

 

Dus ik ben er even tussenuit. Ik kies even voor een aantal heerlijke dagen met een voor mezelf. Eén van de dagen kies ik voor een strandwandeling. En terwijl ik daar op het strand loop, komen mijn gedachten. Ik laat ze rustig langs alle gebeurtenissen van de afgelopen tijd gaan. Het was veel. Veel daarvan was moeilijk. Tranen lopen over mijn wangen… nu mag het er zijn. Nu is er ruimte voor.

 

Ik besef me: wat ben ik doorgegaan… Voor een heel aantal dingen heb ik in deze afgelopen tijd geen aandacht gehad. Het ging niet anders. Alles moest gewoon door – soms zelfs alsof er niets aan de hand was. Eten koken, kinderen naar school, huishouden, contacten onderhouden via WhatsApp, werken… 

 

Verderop zie ik een man zijn hond roepen: “Baaaaaaaanjer!” De hond komt aangesneld met een bal in zijn bek. De man roept: “Kom maar, geef de bal maar”. De hond loopt hem voorbij, richting de golven. En legt zijn bal neer, tegen de golven aan. Al kwispelend kijkt hij verwachtingsvol naar zijn baas: “Ga jij ‘m nu pakken en weer gooien?”

Ik hoor de man reageren: “Aaaargh! Ik sta toch híer?!” Maar hij loopt toch richting de golven, pakt de bal en gooit deze weer weg. De hond sprint er al spetterend achteraan. Ze vervolgen hun weg.

 

Dit ging niet zoals de man had gepland of gewild, het loopt anders. Maar toch weet de man zich aan te passen, keuzes te maken, om daarna weer op weg te gaan.

 

Anderen zie ik uitwijken voor de golven, of ploeteren door het mulle zand vanwege het opkomend tij. Sommigen lopen samen. Anderen lopen alleen, net als ik. De een kijkt strak vooruit, de ander naar de grond. Sommigen hebben last van de frisse wind en lopen met een dichte jas en een sjaal om. Anderen lijken de eerste voorjaarszon volledig te omarmen door op blote voeten, met een korte broek en t-shirt te lopen.

 

Terwijl ik daar loop, merk ik op dat dit ook wel symbool staat voor het leven. Voor iedereen is het anders, iedereen krijgt andere uitdagingen op zijn pad. Hobbels, bobbels. Plannen van een ander, die invloed hebben op de manier waarop je jouw weg moet vervolgen. Soms moet je uitwijken voor de golven, soms ploeteren door het mulle zand of tegen de harde tegenwind. Dat is het leven.

 

De kunst is dan om aandacht te blijven hebben voor wat er is. Liefdevol en met aandacht te luisteren naar wat van binnen gehoord wil worden. Ook – of juist – als het leven anders loopt. Meeveren, uitwijken, doorgaan is dan wat nodig is. Om vervolgens ook tijd te nemen om even te stoppen, te luisteren, aandacht te geven aan dat wat er is of was. Om vervolgens opgeladen weer verder te kunnen gaan. Zodat het leven weer zijn eigen weg kan gaan…

Nog meer blogs van Carin

Veilig tevoorschijn komen

Onlangs nam een prachtige jonge vrouw deel aan mijn retraite. Ze was moe, zo moe. Er was veel gebeurd in de afgelopen maanden wat een plekje moest krijgen. De pijn en andere emoties had ze zorgvuldig verstopt. Heel voorzichtig, net als een heremietkreeftje, liet ze zich zien. Ik dacht aan de vakanties van mijn jeugd.

Lees verder »
Retraite foto brug

Nog even volhouden

Nog even volhouden. Nog éventjes… en dan…. Herken je dat? Dat je bij jezelf merkt dat je grens bereikt is, dat je moe of zelfs ‘op’ bent, maar dat je toch ‘nog even dit’ of ‘nog even dat’ moet. Je gaat door, natuurlijk. Opgeven staat niet in jouw woordenboek. Wat er wél in staat? Doorzetten, volharden, hard werken, ‘ja’ zeggen, zorgen voor, verantwoordelijkheid dragen – ja, deze woorden staan er wel in.

Lees verder »
Rust en ruimte in onze retraitelocatie in Lelystad

Uitgelicht: onze retraitelocatie in Lelystad

Rust en ruimte in onze retraitelocatie in Lelystad Veel groen, veel ruimte, veel natuur, veel sfeer… Onze locatie in Lelystad heeft het: veel van alles!    Het huis waar we verblijven is knus en gezellig. Het heeft een heerlijke rustige huiskamer. Echt een plek waar je je lekker op de bank of in een van de fijne stoelen terug trekt. Als het wat minder weer is, trek je lekker een dekentje over je heen en zit je bij de gezellige

Lees verder »
Hier zijn

Waar ben je? En ben je daar ook écht?

Waar ben je? En ben je daar ook écht? Je kunt ergens zijn, maar tegelijk daar niet zijn. Dan ben je in gedachten of in je hart niet op de plek waar jouw lijf wel is. Misschien ben jij wel ‘daar’ in het verleden, of ‘daar’ in de toekomst die je voor ogen hebt.
“Waar ben je?” Het is naast ‘hoe gaat het?’ de meest gestelde vraag sinds we mobiel met elkaar bellen. Want als ik jou opbel, hoef je niet perse meer thuis te zijn…

Lees verder »
Weekendretraite 'Ik ben genoeg'

3-delige serie ‘Ik ben Genoeg’

Ontdek de vrijheid die ‘genoeg’ met zich meebrengt.
– Wat is genoeg eigenlijk?
– En wanneer ben je genoeg?
– Wanneer heb je genoeg?
– Hoe zou het eruit zien als het genoeg is?
Over al deze vragen gaan we in de komende drie dagen nadenken. Ik heb leuke video’s voor je klaar staan, ik deel met jou over mijn eigen zoektocht naar ‘genoeg’ en help jou ontdekken hoe dat er voor jou kan uitzien.

Lees verder »

Je bent ontslagen!

Ik hou van koken en bakken. Verder word ik ook érg blij van een bewust momentje met lekkere koffie en een mooi boek. Dat zijn momenten dat ik even niets móet, maar gewoon lekker veel mag. Jezelf ontslaan van het ‘moeten’ kan lastig zijn, dat vraagt inzicht in je eigen behoeften.

Lees verder »

Retraites van Carin

  • Met Carin
  • Zowel stilte als gesprek
Tijdens dit heerlijke weekend mag je ontdekken dat ‘er zijn’ helemaal goed en helemaal genoeg is. Je bent (nu) hier… welke ruimte wil jij innemen? En waar wil je naartoe? Wat is daarvoor nodig?
 
  • Met Carin
  • Zowel stilte als gesprek

Luisteren en aandacht geven naar wat bij jou van binnen leeft, dat is wat dit weekend centraal staat. 

 

Welk deel van jouw binnenste vraagt om aandacht, wil naar buiten komen? 

  • Met Carin
  • Zowel stilte als gesprek

Het programma van dit weekend geeft jou ruimte om na te denken over het begrip ‘genoeg’.

 

Wat is voor jou genoeg? Wanneer ben of doe je genoeg? Wat heb jij nodig voor het (goed) genoeg is?  

Carin Kops retraites

Over Carin Kops

Ik ben vrouw van Matthijs, moeder van Levi en Mika en woonachtig in Lelystad. Ik werk als coach in mijn eigen coachpraktijk en vandaaruit organiseer en begeleid ik sinds 2018 ook retraites. In mijn vrije tijd bak en kook ik graag (het liefst met verse groenten, kruiden en fruit uit mijn moestuin), kom ik tot rust met een boek op de bank en hou ik van koffie drinken op leuke terrasjes of gezellige koffietentjes.

 

Thuiskomen is een belangrijk thema in mijn werk. Thuiskomen bij jezelf, je ergens thuis voelen… wat is dat, hoe ziet dat eruit? Ik ben ervan overtuigd dat de ware plek waar men zich écht en ten diepste thuis voelt, de plek is waar je verwacht en gewild bent, waar liefde is en waar je nooit teveel bent. Dat is de plek waar je compleet en helemaal jezelf kunt zijn. 

 

Tijdens mijn weekenden hoop ik dat je je thuis voelt, dat je je op je plek voelt. Dat je je gezien en gehoord weet. Dat je de ruimte ervaart om jezelf te zijn. Mijn persoonlijke benadering en betrokkenheid, mijn luisterend oor en gesprekstechnieken, mijn oog voor detail en kleine verrassingen, mijn plezier in koken en bakken zet ik in om juist dát voor jou te bereiken. 

Mail mij wanneer er een plek vrijkomt! Wanneer er een plekje vrij komt voor deze retraite, sturen we jou een mail. We delen uiteraard je e-mailadres niet met andere partijen.